Mijn gezicht brandt
mijn hart maak doffe geluiden
en mijn handen…
ze beven.
Ik zie je voor me
je blik vernedert me
mijn ziel stuikt ineen
tot niets meer dan een hoopje as.
Prangende vragen
overal.
Ik pak mezelf bijeen,
en trek een muur op rondom mij.
Ik leer weer te genieten van de kleine details
de druppel die mijn huid streelt
de schaterlach in haar fonkelende oogjes
of het spectrum van die ene ster
Ik heb je helemaal niet nodig,
weg illusie.
