Geen enkel samenspel van woorden
of mogelijke combinatie van zoete klanken,
bekrachtigt wat ik je hier en nu;
zeggen wil.
Je moet me beloven,
dat geen mens het te weten komt.
Ze zouden het niet geloven,
ze verwerpen enkel de gedachte;
het idee.
Geen enkel wezen, hoe klein ook,
evenaart dat gevoel.
Het lijkt alsof ik op het dak van de wereld sta,
en jij tilt me net dat beetje op;
ik vlieg.
Begeint het besef je te dagen,
dat geen beeld, woord of geluid
samenvloeit met wat ik je geven wil?
liefde.
Je bent als vuur en ijs tegelijk,
jouw aanwezigheid laat mijn hele lichaam,
van kop tot teen, tintelen.
Je bent als een melodie;
diepgaand.
Ook al ontbreekt het me de potentie
om het je volledig uit te drukken
moet je weten,
dat ik,
immens veel,
van onmetelijke hoogte,
en onbereikbare diepte…
ik.hou.van.je
