Destiny is the bridge you build to the one you love.

…

Only you can make me enjoy every tiny second of your presence,

every heartbeat, or caress I feel.

You are my greatest love of all times,

and when I say this, it’s truly sincere.

My feelings for you are quite unexplainable,

it’s silly but it’s true.

And when you sing our lullabye,

I know the fire won’t overdue.

Your smell, spread all over my sheets,

makes it all even more like in a dream.

You’re like my fantasy,

and I love the gleam.

Yours.

Speel eens een liefdesspel.

Mijn gezicht brandt

mijn hart maak doffe geluiden

en mijn handen…

ze beven.

Ik zie je voor me

je blik vernedert me

mijn ziel stuikt ineen

tot niets meer dan een hoopje as.

Prangende vragen

overal.

Ik pak mezelf bijeen,

en trek een muur op rondom mij.

Ik leer weer te genieten van de kleine details

de druppel die mijn huid streelt

de schaterlach in haar fonkelende oogjes

of het spectrum van die ene ster

Ik heb je helemaal niet nodig,

weg illusie.

Verloren liefde

Verloren liefde

een onverklaarbaar gemis.

Mijn hart loopt over

van de tranen die je losweekt diep in mij.

Laten gaan, is een teken van absolute kracht,

dat besef ik nu.

Een eigenschap die ik eens bezat,

maar die door jouw aanwezigheid stilletjes is weggeëbd.

Elke prikkel die ik nu opvang,

wordt in mijn hoofd naar het oneindige geleid.

Mijn gedachten stromen altijd naar datzelfde,

jij, wij, een toekomst die nu geschiedenis is.

Een zindering doorloopt mijn lichaam,

dat heerlijk verliefde gevoel.

Mijn wolk van perfectie,

hemelsmooi doorprikt.

Eens nam ik dit als vanzelfsprekend,

een domme zet, voor al wie dit waar acht.

Jij was absoluut,

je vervolledigde mij, compleet.

Nu voel ik me als een klein hoopje mens,

overweldigd door onmacht.

move gaga

Mixed faces and feelings,

nothing can fix this mess we made.

The love we had back then,

is just driving us a part.

It’s like building our home back up again,

when we both know it’s long forgotten now.

Madness in the mind,

makes us do things hoping it’ll all be okay.

The very best thing to do,

is to just leave this place.

Leave, and run far away,

to a new and better life.

It’s very simple to say,

that I am not, and never will be the one for you.

1212

Omgeven door een landschap vol hoop en dromen,

kom ik zachtjes dichterbij en kus je.

Het gevoel dat je me geeft,

je vingers zachtjes tintelend op mijn huid;

geeft een extra dimensie aan dit moment.

Een minuut van perfectie,

doorbroken door je glanzende glimlach.

Een begin van mijn fantasie,

waarvan ik wens dat ik ze nooit vergeet.

Winter.

De koude woelt doorheen mijn haren,

en zet zich vast in de rillingen op m’n huid.

Mijn woorden vormen kleine wolkjes in de lucht,

zodat het net lijkt of m’n adem verstuift.

Mijn voeten zetten zich vast in de koude ochtenddauw,

als kristallen wachtend op de dooi.

De duisternis overvalt het licht,

en maakt dat het nu winter is.

simplicity

I don’t want to be someone who recapitulates,

nor do I want to lose this thing we have.

We should only be careful of not losing the game,

the excitement of giving and being ready to take.

We must never take for granted,

but instead, thank one’s lucky star.

It’s delicate, it’s so easy to lose,

when you’re the only I wish to not forget.

Love is a distraction,

and we’re only a fraction of your imagination.

En ik

Jij omkrult m’n mond,

terwijl je schatert.

En ik

Prinsje uit m’n dromen,

je wint me voor je.

Je stem wringt zich in alle bochten,

geboeid hoor ik je aan.

Je bent

Hou me vast,

en pluk de sterren voor me.

Je bent

En ik

ook.

What they say.

They say letting go gets easier when you let time pass,

the feeling of missing, of being heartbroken, eventually fades away.

They say you’ll find someone new, you’ll find love again,

being happy and beautiful is all a part of our new lives.

Love’s not easy, it’s like climbing out of a deep hole,

it sucks you back, and back again.

I contradict what they say.

Waarschijnlijkheid.

Misschien wordt mijn leven nooit eens beter,

en blijft alles zoals voordien.

Misschien verdwijnen nooit deze gevoelens,

ze geven me de rillingen, angst en koude, nooit gezien.

Soms hoop ik dat ik ergens anders was,

loop ik weg van mijn eigen verleden.

Dan hoop ik dat ik je terugvind,

jij en ik, samen, heden.

Misschien is het beter zoals het nu gegaan is,

mijn leven, op zijn kop gezet.

Ik vecht van in het diepe,

op weg naar de top.